Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2009







Μια μέρα, ένας τυφλός ζητιάνευε στο πεζοδρόμιο,

με ένα καπέλο στα πόδια και με ένα χαρτόνι που έγραφε:

"Είμαι τυφλός, παρακαλώ βοηθήστε με" .

Ένας περαστικός σταμάτησε μπροστά του,

παρατήρησε το καπέλο του τυφλού και είδε

ότι ήταν σχεδόν άδειο,

δεν είχε παρά μόνο ελάχιστα λεπτά.

Γονάτισε,

του άφησε κάποια κέρματα και μετά,

χωρίς να ρωτήσει τίποτα

πήρε το χαρτόνι, το γύρισε ανάποδα

και έγραψε μια άλλη φράση.


Το απόγευμα ξαναπερνώντας

μπροστά από τον ζητιάνο

πρόσεξε ότι το καπέλο του ήταν

γεμάτο με λεφτά.

Ο τυφλός αναγνωρίζοντας το βήμα του περαστικού

τον ρώτησε τι του έγραψε στο χαρτόνι.

"Τίποτα που να μην είναι αλήθεια,

ξαναέγραψα το ίδιο με σένα,

απλά με διαφορετικό τρόπο",

αποκρίθηκε ο άντρας χαμογελώντας

και απομακρύνθηκε χωρίς να του αποκαλύψει

τα λόγια που άλλαξαν το μήνυμά του.


Έτσι και ο τυφλός δεν έμαθε πως

στο χαρτόνι του έλεγε:

" Σήμερα είναι άνοιξη... και εγώ δεν μπορώ να την δω".


Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2009


ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ

Οι μάρτυρες της ζωής μου
Χάνονται ένας - ένας.
Για τόσα ασήμαντα
ή και σπουδαία που έζησα
μένω μονάχα εγώ να μαρτυρήσω
και τώρα ποιος να με πιστέψει
πως λέω την αλήθεια.
Έτσι μπορώ να μπω
μες το παιχνίδι των κατασκευών
για δύσπιστους και για εύπιστους μαζί
ν' αλλάζω κατ' αρέσκειαν τα πράγματα
κάποτε, με λίγη φαντασία,
απλώς να τα επινοώ
μα τελικά εγκαταλείπω την προσπάθεια
οι καταθέσεις μένουν ίδιες.
Πίσω από την πλάτη μου
στέκεται ακοίμητος και μ'ελέγχει
των πρώτων μου χρόνων ο εαυτός.

Τίτος Πατρίκιος

Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2009


Ώρα δύο περασμένη.
Νύχτα μουντή και βροχερή
νύχτα συννεφιασμένη.
Φωνές από τα διπλανά μπαράκια.
Και ο Σκυλόσοφος γδαρμένος
- σχεδόν αμίλητος -
τρελομουρμούριζε:
"Μια ανατριχίλα με διαπέρασε"!
Κι από το κορμί μου περνάνε
βαπόρια οι σκέψεις,
οι εκτιμήσεις των ανθρώπων.
Θέλει η δοκιμασία Αρετή!
Να είσαι μόνος στους πολλούς
μα να το αισθάνεσαι!
Να μην ξεχνιέσαι!
Και η αγάπη
από την στάχτη ξεπετάγεται
και από την βρόμα κλέβει!

Ν. Νεάρχου

Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2009


Για την αξία της απόστασης

Ενώθηκαν πολύ σφιχτά
αυτό που λέμε "κουμπώθηκαν"

Σαν δυο ποτήρια γυάλινα
που τα 'χεις βάλει το 'να μέσα στ' άλλο
να στραγγίσουν.

Πας να τα ξεχωρίσεις, σπάζουνε.
Τ' αφήνεις έτσι, στέκονται χωρίς προορισμό.

Γ. Θεοτόκης

Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2009


ΕΝΑΣ ΛΥΚΟΣ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΑΣ

Διψάω γι' αγάπη, πεινάω γι' αγάπη, πονάω γι' αγάπη
Ουρλιάζω γι' αγάπη
πεθαίνω γι' αγάπη αλλά
Είμαι ο λύκος, ο κακός λύκος και δε γίνεται
Δεν είναι δυνατό τέτοια αισθήματα να έχω
Γιατί αν το μάθουνε τα πρόβατα
Θα πέσουνε να με σπαράξουν

Αργ. Χιόνης