Εγωίστρια φυσικά!

Γιατί όχι?

Γιατί δεν θα πρέπει να είμαι?

Όταν με πονάει το στομάχι

με ποιον θα πρέπει να το μοιραστώ?

Και κοίταξα μέσα σε ένα συναίσθημα

και είδα πολλή αγάπη

και κατάλαβα γιατί δεν πρέπει να κυβερνά η καρδιά

In the end

Γέμισε ο φόβος

Να σκέπτεσαι να χαμογελάσεις  γιατί θα είναι πρόκληση ή χαζομάρα

Είσαι ο εχθρός του διπλανού σου

Απομεινάρια ενός ένδοξου παραμυθιού

Καραγκιοζάκια που χρόνια κατάπιναν αμάσητα

Ζώντας δίπλα από το σαράι

Εκούσιοι σκλάβοι όσων μας πουλούσαν ελπίδες όνειρα και ξεροκόμματα

Και εμείς πετάγαμε στα σκουπίδια ήθος αξίες και τιμή

Οι δράκοι ήρθαν στην ώρα τους

Τέλος παραμυθιού.

                    ακόμα και αν δεν βρίσκεις τα λόγια

                άλλαξες το κόσμο 

                       μέσα σε μια ολόκληρη καρδιά

ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ

Εφτά φορές

κλείνεις τα μάτια

Όμως την όγδοη

καταδικάζεις μονομιάς

Μ. Μπρεχτ

Σταλαγματιά...

...λες,

αν του δείχναμε εμπιστοσύνη,

αν του χαρίζαμε αυτοπεποίθηση όπως σε όσους αγαπάμε και πιστεύουμε στις ικανότητές τους,

αν δεν περιμέναμε να μας "αποδείξει" την ύπαρξή του και την αξία του,

αν αντιμετωπίζαμε τον Θεό απλά,

σαν άνθρωπο, 

τότε μήπως θα ήταν πολλά αυτά που θα έκανε για να μας δώσει ένα χεράκι 

στις προσπάθειές μας?

όταν σε συναντήσω

Όταν σε συναντήσω Θεέ μου

θα σου φέρω ένα δείγμα

απ' τα όνειρά μου

να δεις

πως θα 'θελα

τον κόσμο μου 

να φτιάξεις 

    

                                                         Στ. Αμπελάς

μαργαρίτα

Σου δίνω το χέρι μου.

Το παίρνεις για μαργαρίτα

κι ένα ένα

σαν πέταλα

μαδάς τα δάχτυλά μου.

Στο τέλος 

πάντα σ'αγαπώ

μα δεν μπορώ πια

να σ' αγγίξω.

                                                                                                            Σταύρος Αμπελάς