Τρίτη 18 Ιανουαρίου 2011

Δευτέρα 17 Ιανουαρίου 2011

στο μακρινό φιλαράκι μου...



...μου αρέσει να σκέφτομαι ότι την ημέρα που γεννήθηκες, ο κόσμος σου δόθηκε σαν δώρο....με τρομάζει το γεγονός ότι ελάχιστοι άνθρωποι έλυσαν ακόμα και την κορδέλα!..

        ΣΚΙΣΕ ΤΟ ΧΑΡΤΙ! ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΚΟΥΤΙ!
..
είναι γεμάτο με αγάπη και μαγεία και ζωή και χαρά και θαύματα και πόνο και δάκρυα...όλα αυτά είναι δώρο για σένα, επειδή είσαι άνθρωπος..όχι μόνο τα χαρούμενα πράγματα - "θέλω να είμαι πάντοτε ευτυχισμένος" - αλλά και ο πόνος και τα δάκρυα..πολλή μαγεία, πολλά θαύματα, πολλή σύγχιση...όμως αυτό σημαίνει ζωή..και είναι τόσο συναρπαστική.................................................................

         Άνοιξε το κουτί και ποτέ δε θα πλήξεις



       ΛΕΟ ΜΠΟΥΣΚΑΛΙΑ / να ζεις, ν'αγαπάς, να μαθαίνεις

Παρασκευή 14 Ιανουαρίου 2011


Αγκάλιασέ με σφιχτά
κάνε με να σταματήσω να αγκαλιάζω τον εαυτό μου

αρκετά με χαιρέτησα.

Χρειάζεται θάρρος για να φτάσεις ως το τέρμα τα πράγματα

Χτες κοίταξα για λίγο πίσω και είδα ότι τελικά έχω ζήσει πολλά

Έκανα μια συμφωνία με τα συναισθήματά μου
Θα τα αφήσω να ζήσουν 
και αυτά δεν θα με παρατήσουν ποτέ.


Τρίτη 29 Ιουνίου 2010



Εγωίστρια φυσικά!
Γιατί όχι?
Γιατί δεν θα πρέπει να είμαι?
Όταν με πονάει το στομάχι
με ποιον θα πρέπει να το μοιραστώ?





Και κοίταξα μέσα σε ένα συναίσθημα
και είδα πολλή αγάπη
και κατάλαβα γιατί δεν πρέπει να κυβερνά η καρδιά




Κυριακή 2 Μαΐου 2010

In the end



Γέμισε ο φόβος
Να σκέπτεσαι να χαμογελάσεις  γιατί θα είναι πρόκληση ή χαζομάρα
Είσαι ο εχθρός του διπλανού σου
Απομεινάρια ενός ένδοξου παραμυθιού
Καραγκιοζάκια που χρόνια κατάπιναν αμάσητα
Ζώντας δίπλα από το σαράι
Εκούσιοι σκλάβοι όσων μας πουλούσαν ελπίδες όνειρα και ξεροκόμματα
Και εμείς πετάγαμε στα σκουπίδια ήθος αξίες και τιμή
Οι δράκοι ήρθαν στην ώρα τους
Τέλος παραμυθιού.

Σάββατο 27 Μαρτίου 2010


                    ακόμα και αν δεν βρίσκεις τα λόγια
                άλλαξες το κόσμο 
                       μέσα σε μια ολόκληρη καρδιά


Παρασκευή 5 Μαρτίου 2010


ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ

Εφτά φορές
κλείνεις τα μάτια
Όμως την όγδοη
καταδικάζεις μονομιάς

Μ. Μπρεχτ