Κυριακή 28 Αυγούστου 2011

εκτός τροχιάς




...την βρώμικη ψυχή σου είναι που δεν μπορώ να συγχωρήσω 
σιγά μην σε νοιάζει βέβαια το πως νιώθω...
...πίστεψα εσένα και όχι όλο τον κόσμο που σε περιέγραφε
και τελικά τους επιβεβαίωσες με το παραπάνω...
το μπράβο λοιπόν σε όλους τους φίλους που θέλησαν να με ξυπνήσουν
και σε σένα που ποδοπάτησες ότι πιο όμορφο είχα
Καλά έκανες, αφού εγώ σε άφησα να το κάνεις
ανοησία μου, κέρδισες λοιπόν
Θα τα μαζέψω τα κομμάτια μου και θα πάω μπροστά 
η σελίδα γύρισε, το βιβλίο έκλεισε
Γράφω αυτά που θα ήθελα να σου πω εδώ γιατί ξέρω πως δεν θα τα μάθεις ποτέ
δεν θα σου ανοίξω εγώ τα μάτια, 
σου αρέσουν τα σκοτάδια άλλωστε και εκεί μπορείς μόνο να ζεις
... βγάζω πίκρα και θυμό το ξέρω, 
καθόλου ανώτερα συναισθήματα
απόψε δεν με ενδιαφέρει η ανωτερότητα
βγαίνει το ανθρώπινο
Δεν θέλω να ξαναδώ το φάντασμά σου στα μάτια μου ποτέ.

Τετάρτη 24 Αυγούστου 2011

όλα έχουν ένα τίμημα


Αυτό που πάντα με πονούσε είναι η αγκαλιά που δεν είχα.
Εκείνη, ξέρεις, που σε κάνει να νιώθεις "σπίτι"
Αυτό το χέρι που δεν υπάρχει για να αγγίξει το δικό μου.
Είναι τότε που αναγκάζομαι να σφίξω εγώ το χέρι μου.
Και αυτό είναι πια μια γροθιά... που θα ζηλεύει πάντα τα χάδια.


Μπάμπη, που πήγαν εκείνα τα φιλαράκια που ξενυχτούσαν μιλώντας ώρες στην παραλία?
Είχαν κάτι να πουν... και είχαν ακόμη όνειρα και ελπίδες
Τώρα τους έμεινε η ελευθερία τους.


Τρίτη 23 Αυγούστου 2011



"Πόσο εύκολα αλλάζουν τελικά όλα! Και οι άνθρωποι, πόσο εύκολα αλλάζουν κι αυτοί χωρίς να το καταλαβαίνουν! Ότι ζει αλλάζει και ότι αλλάζει ζει? Λυπάμαι αλλά όχι. Αυτό είναι ανακριβές. Στην πραγματικότητα αλλάζουν ακόμα κι αυτά που ΔΕ ζουν! Ακόμα και η σήψη είναι μια μορφή αλλαγής, άρα πρέπει να θεωρηθεί κι αυτή ζωντανή. Μόνο ένα δεν αλλάζει: η δική μου η ζωή! Αν υπάρχει ένα σε όλο το σύμπαν που δεν αλλάζει, αυτό είναι η δική μου η ζωή. Η ζωή μου είναι... νεκρή! Κι ύστερα σου λένε ότι όλα μπορείς να τα ελέγξεις, ότι όλα, τάχα, τ' αποφασίζεις εσύ. Εγώ είδα σήμερα πολύ ξένη αλλαγή και ξένες αποφάσεις και ξένη ευτυχία, κι αποφασίζω... να μην αποφασίσω. Να αφεθώ στην ζωή να αποφασίσει αυτή. Αν η ζωή μου... ζει, θ' αποφασίσει και για τις δυο μας. Αρκετά!"

Μια ζωή γεμάτη από αποφάσεις δικαιούται ένα διάλειμμα.
Δεν αφήνει κάποιον άλλο ν' αποφασίσει για την ίδια. Αυτό που εννοεί ότι θ' αφήσει τη ζωή να αποφασίσει δεν είναι παρά ο αληθινός, ο βαθιά κρυμμένος εαυτός της.


                      'Oταν τα παραμύθια λένε αλήθεια - ΕΥΑ ΟΜΗΡΟΛΗ

Τετάρτη 17 Αυγούστου 2011


  "Είναι αδύνατο", είπε η περηφάνια
   "Είναι ριψοκίνδυνο", είπε η εμπειρία
    "Είναι ανούσιο", είπε η λογική
  "Κάνε μια προσπάθεια" , ψιθύρισε η ΚΑΡΔΙΑ...
                                                                      

Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011

The scars of your love remind me of us
They keep me thinking that we almost had it all
The scars of your love they leave me breathless
I can’t help feeling
We could have had it all
Rolling in the deep
You had my heart and soul
And you played it
To the beat



Σάββατο 12 Μαρτίου 2011


στα μάτια...

Το θέμα είναι όταν δεν έχεις κάτι να πεις πια
ούτε στους άλλους, ούτε στον εαυτό σου
τα 'χεις πει ήδη όλα...  και?
κάποτε είχα την ελπίδα, τώρα έχω μόνο το όνειρο
και ένα παράπονο που ανεβαίνει στα μάτια.

Μέρες που δεν ζεις
που όλοι σε εξοργίζουν 
Τόση λάμψη, τόση επιφάνεια, 
χρυσόσκονη στα μάτια.

Κόσμος πηγαινοέρχεται στην ζωή σου
θέλεις να τον πλησιάσεις, δεν ξέρεις πως
το αφήνεις στην τύχη του...
βάφτισα την μοναξιά μου αξιοπρέπεια.

γυρίζω πίσω στα χρόνια
πόσο εύκολα πλησιάζει ένα παιδί το άλλο
άγνωστα, κοιτιούνται στα μάτια.
"πως σε λένε?... θέλεις να παίξουμε?"
κέντρο του κόσμου μια κούκλα και μια φανταστική ιστορία
και μια φιλία γεννιέται  

κρυβόμαστε και φοβόμαστε 
μεγαλώσαμε 
και ξεχάσαμε 
πόσο πολύτιμο είναι να βλέπεις τον άλλον στα μάτια.



Τρίτη 18 Ιανουαρίου 2011

Δευτέρα 17 Ιανουαρίου 2011

στο μακρινό φιλαράκι μου...



...μου αρέσει να σκέφτομαι ότι την ημέρα που γεννήθηκες, ο κόσμος σου δόθηκε σαν δώρο....με τρομάζει το γεγονός ότι ελάχιστοι άνθρωποι έλυσαν ακόμα και την κορδέλα!..

        ΣΚΙΣΕ ΤΟ ΧΑΡΤΙ! ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΚΟΥΤΙ!
..
είναι γεμάτο με αγάπη και μαγεία και ζωή και χαρά και θαύματα και πόνο και δάκρυα...όλα αυτά είναι δώρο για σένα, επειδή είσαι άνθρωπος..όχι μόνο τα χαρούμενα πράγματα - "θέλω να είμαι πάντοτε ευτυχισμένος" - αλλά και ο πόνος και τα δάκρυα..πολλή μαγεία, πολλά θαύματα, πολλή σύγχιση...όμως αυτό σημαίνει ζωή..και είναι τόσο συναρπαστική.................................................................

         Άνοιξε το κουτί και ποτέ δε θα πλήξεις



       ΛΕΟ ΜΠΟΥΣΚΑΛΙΑ / να ζεις, ν'αγαπάς, να μαθαίνεις

Παρασκευή 14 Ιανουαρίου 2011


Αγκάλιασέ με σφιχτά
κάνε με να σταματήσω να αγκαλιάζω τον εαυτό μου

αρκετά με χαιρέτησα.

Χρειάζεται θάρρος για να φτάσεις ως το τέρμα τα πράγματα

Χτες κοίταξα για λίγο πίσω και είδα ότι τελικά έχω ζήσει πολλά

Έκανα μια συμφωνία με τα συναισθήματά μου
Θα τα αφήσω να ζήσουν 
και αυτά δεν θα με παρατήσουν ποτέ.


Τρίτη 29 Ιουνίου 2010



Εγωίστρια φυσικά!
Γιατί όχι?
Γιατί δεν θα πρέπει να είμαι?
Όταν με πονάει το στομάχι
με ποιον θα πρέπει να το μοιραστώ?





Και κοίταξα μέσα σε ένα συναίσθημα
και είδα πολλή αγάπη
και κατάλαβα γιατί δεν πρέπει να κυβερνά η καρδιά




Κυριακή 2 Μαΐου 2010

In the end



Γέμισε ο φόβος
Να σκέπτεσαι να χαμογελάσεις  γιατί θα είναι πρόκληση ή χαζομάρα
Είσαι ο εχθρός του διπλανού σου
Απομεινάρια ενός ένδοξου παραμυθιού
Καραγκιοζάκια που χρόνια κατάπιναν αμάσητα
Ζώντας δίπλα από το σαράι
Εκούσιοι σκλάβοι όσων μας πουλούσαν ελπίδες όνειρα και ξεροκόμματα
Και εμείς πετάγαμε στα σκουπίδια ήθος αξίες και τιμή
Οι δράκοι ήρθαν στην ώρα τους
Τέλος παραμυθιού.

Σάββατο 27 Μαρτίου 2010


                    ακόμα και αν δεν βρίσκεις τα λόγια
                άλλαξες το κόσμο 
                       μέσα σε μια ολόκληρη καρδιά


Παρασκευή 5 Μαρτίου 2010


ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ

Εφτά φορές
κλείνεις τα μάτια
Όμως την όγδοη
καταδικάζεις μονομιάς

Μ. Μπρεχτ



Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2009



Σταλαγματιά...
...λες,
αν του δείχναμε εμπιστοσύνη,
αν του χαρίζαμε αυτοπεποίθηση όπως σε όσους αγαπάμε και πιστεύουμε στις ικανότητές τους,
αν δεν περιμέναμε να μας "αποδείξει" την ύπαρξή του και την αξία του,
αν αντιμετωπίζαμε τον Θεό απλά,
σαν άνθρωπο, 
τότε μήπως θα ήταν πολλά αυτά που θα έκανε για να μας δώσει ένα χεράκι 
στις προσπάθειές μας?

Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2009

όταν σε συναντήσω






Όταν σε συναντήσω Θεέ μου
θα σου φέρω ένα δείγμα
απ' τα όνειρά μου


να δεις
πως θα 'θελα
τον κόσμο μου 
να φτιάξεις 
    
                                                         Στ. Αμπελάς




Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2009

μαργαρίτα



Σου δίνω το χέρι μου.
Το παίρνεις για μαργαρίτα
κι ένα ένα
σαν πέταλα
μαδάς τα δάχτυλά μου.

Στο τέλος 
πάντα σ'αγαπώ
μα δεν μπορώ πια
να σ' αγγίξω.

                                                                                                            Σταύρος Αμπελάς 

Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009




Αν θες τα όνειρά σου να βγουν αληθινά, μην κοιμάσαι...

Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2009





Η ζωή έχει τους κανόνες της

Ο πόλεμος έχει τα κανόνια του


Όλα κανονίζονται

Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2009

... Τίποτα δεν κατάλαβε. Όλη την ώρα μου 'λεγε "θυμάσαι;" Τι να θυμηθώ. Μονάχα τα όνειρα θυμάμαι γιατί τα βλέπω νύχτα.
Όμως τη μέρα αισθάνομαι άσχημα - πως να το πω: απροετοίμαστη.
Βρέθηκα μέσα στη ζωή τόσο άξαφνα - κει που δεν το περίμενα καθόλου. Έλεγα "μπα θα συνηθίσω". Κι όλα γύρω μου έτρεχαν. Πράγματα κι άνθρωποι έτρεχαν - ώσπου βάλθηκα κι εγώ να τρέχω σαν τρελή. Αλλά φαίνεται το παράκανα



Επειδή -δεν ξέρω- κάτι παράξενο έγινε στο τέλος. Πρώτα έβλεπα τον νεκρό κι ύστερα γινόταν ο φόνος. Πρώτα ερχόταν το αίμα κι ύστερα ο χτύπος κι η κραυγή.
Και τώρα όταν ακούω να βρέχει δεν ξέρω τι με περιμένει...

Οδυσσέας Ελύτης - ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ

Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2009

...Γιατί σαββατιάτικα γύρισα νωρίς σπίτι με καρφωμένη αυτή
την μελωδία στο μυαλό...

έτσι απλά και αληθινά...
καλό βράδυ σε όλους...