"Είναι αδύνατο", είπε η περηφάνια

   "Είναι ριψοκίνδυνο", είπε η εμπειρία

    "Είναι ανούσιο", είπε η λογική

  "Κάνε μια προσπάθεια" , ψιθύρισε η ΚΑΡΔΙΑ...

                                                                      

The scars of your love remind me of us

They keep me thinking that we almost had it all

The scars of your love they leave me breathless

I can’t help feeling

We could have had it all

Rolling in the deep

You had my heart and soul

And you played it

To the beat

στα μάτια...

Το θέμα είναι όταν δεν έχεις κάτι να πεις πια

ούτε στους άλλους, ούτε στον εαυτό σου

τα 'χεις πει ήδη όλα...  και?

κάποτε είχα την ελπίδα, τώρα έχω μόνο το όνειρο

και ένα παράπονο που ανεβαίνει στα μάτια.

Μέρες που δεν ζεις

που όλοι σε εξοργίζουν 

Τόση λάμψη, τόση επιφάνεια, 

χρυσόσκονη στα μάτια.

Κόσμος πηγαινοέρχεται στην ζωή σου

θέλεις να τον πλησιάσεις, δεν ξέρεις πως

το αφήνεις στην τύχη του...

βάφτισα την μοναξιά μου αξιοπρέπεια.

γυρίζω πίσω στα χρόνια

πόσο εύκολα πλησιάζει ένα παιδί το άλλο

άγνωστα, κοιτιούνται στα μάτια.

"πως σε λένε?... θέλεις να παίξουμε?"

κέντρο του κόσμου μια κούκλα και μια φανταστική ιστορία

και μια φιλία γεννιέται  

κρυβόμαστε και φοβόμαστε 

μεγαλώσαμε 

και ξεχάσαμε 

πόσο πολύτιμο είναι να βλέπεις τον άλλον στα μάτια.

">

στο μακρινό φιλαράκι μου...

...μου αρέσει να σκέφτομαι ότι την ημέρα που γεννήθηκες, ο κόσμος σου δόθηκε σαν δώρο....με τρομάζει το γεγονός ότι ελάχιστοι άνθρωποι έλυσαν ακόμα και την κορδέλα!..

        ΣΚΙΣΕ ΤΟ ΧΑΡΤΙ! ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΚΟΥΤΙ!
..είναι γεμάτο με αγάπη και μαγεία και ζωή και χαρά και θαύματα και πόνο και δάκρυα...όλα αυτά είναι δώρο για σένα, επειδή είσαι άνθρωπος..όχι μόνο τα χαρούμενα πράγματα - "θέλω να είμαι πάντοτε ευτυχισμένος" - αλλά και ο πόνος και τα δάκρυα..πολλή μαγεία, πολλά θαύματα, πολλή σύγχιση...όμως αυτό σημαίνει ζωή..και είναι τόσο συναρπαστική.................................................................

         Άνοιξε το κουτί και ποτέ δε θα πλήξεις



       ΛΕΟ ΜΠΟΥΣΚΑΛΙΑ / να ζεις, ν'αγαπάς, να μαθαίνεις

Αγκάλιασέ με σφιχτά

κάνε με να σταματήσω να αγκαλιάζω τον εαυτό μου

αρκετά με χαιρέτησα.

Χρειάζεται θάρρος για να φτάσεις ως το τέρμα τα πράγματα

Χτες κοίταξα για λίγο πίσω και είδα ότι τελικά έχω ζήσει πολλά

Έκανα μια συμφωνία με τα συναισθήματά μου

Θα τα αφήσω να ζήσουν 

και αυτά δεν θα με παρατήσουν ποτέ.

Εγωίστρια φυσικά!

Γιατί όχι?

Γιατί δεν θα πρέπει να είμαι?

Όταν με πονάει το στομάχι

με ποιον θα πρέπει να το μοιραστώ?

Και κοίταξα μέσα σε ένα συναίσθημα

και είδα πολλή αγάπη

και κατάλαβα γιατί δεν πρέπει να κυβερνά η καρδιά